هم‌سنجی اثربخشی دو روش آموزش نیمکره‌های مغز و درمان نوروفیدبک بر خلاقیت در دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی

چکیده

مقدمه و هدف: تلاش برای بهبود خلاقیت در دانش‌آموزان به‌ویژه دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی اهمیت زیادی دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف هم‌سنجی اثربخشی دو روش آموزش نیمکره‌های مغز و درمان نوروفیدبک بر خلاقیت در دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی انجام شد.

روش‌شناسی: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه پژوهش حاضر دانش‌آموزان سال دوم ابتدایی شهرستان اصفهان در سال تحصیلی 2-1401 بودند که تعداد 45 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. هر یک از گروه‌های آزمایش 16 جلسه تحت درمان‌های مرتبط قرار گرفتند و گروه گواه در لیست انتظار برای مداخله ماند. داده‌ها با آزمون خلاقیت (تورنس، 1989) گردآوری و با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن بود که روش آموزش نیمکره‌های مغز برخلاف درمان نوروفیدبک و گروه گواه باعث بهبود خلاقیت دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شد (05/0P<)، اما بین درمان نوروفیدبک و گروه گواه در بهبود خلاقیت دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0P>).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه برای بهبود خلاقیت در دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی می‌توان از روش آموزش نیمکره‌های مغز استفاده کرد.