اثربخشی زوج درمانی راه‌حل‌مدار بر تعارضات زناشویی در زوج‌های متقاضی طلاق

چکیده

مقدمه و هدف: زوج‌های متقاضی طلاق دارای مشکل‌های فراوانی به‌ویژه در زمینه زندگی زناشویی از جمله تعارضات زناشویی هستند. در نتیجه، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی راه‌حل‌مدار بر تعارضات زناشویی در زوج‌های متقاضی طلاق انجام شد.

روش‌شناسی: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه با گروه گواه بود. جامعه پژوهش زوجین متقاضی طلاق مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره گنج مهر شهر بابل در سال 1403 بودند. تعداد 32 زوج با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 7 جلسه دو ساعته زوج درمانی راه‌حل‌مدار دریافت کرد و گروه گواه در لیست انتظار برای آموزش ماند. داده‌ها با مقیاس تعارضات زناشویی (ثنایی و همکاران، 2017) گردآوری و با روش‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-24 در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر زمان، تعامل زمان و گروه و گروه معنادار بود (001/0P<). همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از آن بود که زوج درمانی راه‌حل‌مدار باعث کاهش تعارضات زناشویی در زوج‌های متقاضی طلاق شد و این نتیجه در مرحله پیگیری نیز حفظ شد (001/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج فوق می‌توان نتیجه گرفت که درمان راه‌حل‌مدار نقش موثری در کاهش تعارضات زناشویی در زوج‌های متقاضی طلاق داشت. بنابراین، درمانگران و مشاوران می‌توانند از روش مذکور در کنار سایر روش‌های درمانی برای بهبود ویژگی‌های زندگی زناشویی زوج‌های متقاضی طلاق استفاده کنند.