تأثیر مداخله فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر میزان تحمل ناکامی و نگرشهای ناکارآمد مادران دارای کودک با اختلال طیف اوتیسم
کلمات کلیدی:
فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی, تحمل ناکامی, نگرشهای ناکارآمد, مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسمچکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر تحمل ناکامی و نگرشهای ناکارآمد در مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم انجام شد.
روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم مقطع ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی 1402–1403 بود که 30 نفر به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در 12 جلسه 90 دقیقهای آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی شرکت کرد و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تحمل ناکامی هارینگتون(2005) و مقیاس نگرشهای ناکارآمد وایزمن و بک (1978) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری و چندمتغیری تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی تأثیر معناداری بر افزایش تحمل ناکامی و کاهش نگرشهای ناکارآمد مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم دارد (001/0>P).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش، آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر در بهبود کارکردهای هیجانی و شناختی مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم مورد استفاده قرار گیرد و نقش مهمی در ارتقای سلامت روان خانوادهها ایفا کند.
دانلودها
دانلودها
گاهشمار انتشار
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 سحر امینی (نویسنده); مریم اساسه; نازنین هنرپروران, لیلا کاشانی وحید (نویسنده)

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.