تعیین تأثیر آموزش زبان بدن بر یادگیری ابعاد مهارت‌های اجتماعی در زوجین کمرو مراجعه‌کننده به مراکز روانشناختی شهر سمنان

نویسندگان

    پریسا حکمت‌شعار دانشیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
    فاطمه بیان‌فر * دانشیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران f.bayanfar@pnu.ac.ir

کلمات کلیدی:

زبان بدن, مهارت‌هاي اجتماعی, زوجین کمرو

چکیده

مقدمه و هدف: کمرویی به عنوان یکی از ویژگی‌های بازدارنده شخصیتی می‌تواند موجب کاهش کیفیت تعاملات بین‌فردی، ضعف در بیان هیجانات و اختلال در مهارت‌های اجتماعی زوجین شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش زبان بدن بر یادگیری ابعاد مهارت‌های اجتماعی در زوجین کمرو مراجعه‌کننده به مراکز روانشناختی شهر سمنان انجام شد.

روش‌شناسی: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین دارای مشکلات کمرویی مراجعه‌کننده به مراکز روانشناختی شهر سمنان در سال 2020 بود که از میان آنان 30 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی ریجیو (1989) بود. گروه آزمایش طی 9 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش برنامه زبان بدن محمدیوسف و همکاران (2018) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش زبان بدن موجب افزایش معنادار ابعاد مهارت‌های اجتماعی شامل بیانگری هیجانی (F=102.085, P<0.001)، حساسیت هیجانی (F=26.381, P<0.001)، کنترل هیجانی (F=37.641, P<0.001)، بیانگری اجتماعی (F=15.208, P<0.001)، حساسیت اجتماعی (F=136.297, P<0.001) و کنترل اجتماعی (F=130.741, P<0.001) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. همچنین اندازه اثرهای به‌دست‌آمده نشان‌دهنده اثربخشی بالای مداخله بر مؤلفه‌های مهارت‌های اجتماعی بود.

نتیجه‌گیری: آموزش زبان بدن به عنوان یک مداخله غیرکلامی مؤثر می‌تواند موجب بهبود ابعاد مختلف مهارت‌های اجتماعی در زوجین کمرو شود. استفاده از این برنامه آموزشی در مراکز مشاوره و روانشناختی می‌تواند به ارتقای کیفیت روابط بین‌فردی و زناشویی زوجین دارای کمرویی کمک کند.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Adams, Y., Augenstein, M., Furley, P., Krieg, A., Born, P., & Helmich, I. (2025). Female Athletes Explicitly Gesture in Emotional Situations. Frontiers in psychology, 15, 1526542. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1526542

Ali, A., Nasreen, S., & Wajdi, M. A. (2019). An Observational Study of Verbal and Nonverbal Communication in Female and Male University Students. Pakistan Journal of Gender Studies, 19(1), 1-18. https://doi.org/10.46568/pjgs.v19i1.72

Apostolou, M., Papadopoulou, I., Christofi, M., & Vrontis, D. (2019). Mating Performance: Assessing Flirting Skills, Mate Signal-Detection Ability, and Shyness Effects. Evolutionary Psychology, 17(3), 1-9. https://doi.org/10.1177/1474704919872416

Arefi-Sheikh, B., Asghari, A., & Veisi, A. (2021). Effectiveness of Drama Therapy on Social Skills and Shyness in 9- to 11-Year-Old Girls in Marivan. Social psychology quarterly, 16(62), 117-128.

Farahati, M., Fathi Ashtiani, A., & Moradi, A. (2010). Relationship between Family Communication Patterns and Shyness in Adolescents. Research in Psychological Health, 4(1), 45-52.

Grebelsky-Lichtman, T., & Gur-Dick, M. (2025). Female Physicians in Senior Management Positions during a Crisis: A Constructive Multimodal Communication Framework of Feminine Leadership. Gender in Management, 40(2), 234-255. https://doi.org/10.1108/GM-09-2023-0331

Jung, S., Brook, C. A., & Schmidt, L. A. (2026). Shyness Associations with Approach/Avoidance Behaviors in Emerging Adulthood: The Moderating Role of Emotional Intelligence Differs for Women and Men. Scandinavian journal of psychology, 67(2), 570-584. https://doi.org/10.1111/sjop.70052

Li, L., Zhang, Y., Becker, B., & Li, H. (2025). State Shyness Enhances Recruitment of Social Processing Regions while Reducing Communication of Prefrontal Regulatory Regions. Cerebral Cortex, 35(7), bhaf142. https://doi.org/10.1093/cercor/bhaf142

Mandal, E., & Wierzchoń, A. (2019). Shyness, Self-Presentation, Adonization, and Influence Tactics in Close Relationships. Current Issues in Personality Psychology, 7(3), 189-202. https://doi.org/10.5114/cipp.2019.88276

Mohammad Yousef, B., Sharifi Daramadi, P., & Aghaei, H. (2018). Effect of Body Language and Social Skills Training on Social Adjustment of Students with Visual Impairment. Journal of Child Mental Health, 5(2), 59-72.

Pfänder, S., & Pfänder, C. (2025). Embodying Togetherness while Taking Divergent Stances: Romantic Couples' Multimodal Positioning Practices while Performing We-Stories. Frontiers in psychology, 16, 1452460. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1452460

Poole, K. L., & Willoughby, T. (2024). Children's Shyness and Early Stages of Emotional Face Processing. Biological Psychology, 187, 108771. https://doi.org/10.1016/j.biopsycho.2024.108771

Simões Aelbrecht, P. (2019). Introducing Body-Language Methods into Urban Design to Research the Social and Interactional Potential of Public Space. Journal of Urban Design, 24(3), 443-468. https://doi.org/10.1080/13574809.2018.1537712

Xu, Y., Chen, X., & Wang, L. (2018). Shyness and Social Adjustment in Chinese Children: The Moderating Role of Maternal Warmth. Journal of Child and Family Studies, 27(8), 2574-2583.

Zayer, M., Aghaei, H., & Sharifi Daramadi, P. (2020). Effectiveness of a Body Language Educational Program on Social Skills of Children with High-Functioning Autism. Razi Journal of Medical Sciences, 27(3), 60-74.

دانلود

چاپ شده

۱۴۰۳/۰۳/۰۱

ارسال

۱۴۰۲/۱۱/۰۴

بازنگری

۱۴۰۳/۰۲/۰۳

پذیرش

۱۴۰۳/۰۲/۱۰

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

حکمت‌شعار پ. .، و بیان‌فر ف. (1403). تعیین تأثیر آموزش زبان بدن بر یادگیری ابعاد مهارت‌های اجتماعی در زوجین کمرو مراجعه‌کننده به مراکز روانشناختی شهر سمنان. روان‌شناسی انگیزش، رفتار و سلامت، 2(1)، 1-12. https://jpmbh.com/index.php/jpmbh/article/view/328

مقالات مشابه

81-90 از 127

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.