پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس امید به زندگی و کیفیت زندگی در دانشجویان دختر

چکیده

مقدمه و هدف: فرسودگی تحصیلی یکی از مسائل مهم در محیط‌های دانشگاهی است که می‌تواند با کاهش انگیزش، احساس ناکارآمدی، خستگی تحصیلی و افت عملکرد آموزشی همراه باشد. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس امید به زندگی و کیفیت زندگی در دانشجویان دختر انجام شد.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر مقطع کارشناسی رشته روان‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز در سال تحصیلی 2025-2026 بود که از میان آنان 225 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و وارد تحلیل شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسیو و همکاران، پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر و همکاران و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بود. داده‌ها با استفاده از شاخص‌های توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که ابعاد کیفیت زندگی و امید به زندگی با فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معنادار دارند. همچنین نتایج رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که کیفیت زندگی و امید به زندگی به‌طور معناداری قادر به پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی در دانشجویان دختر هستند. معناداری مدل‌های رگرسیونی در سطح 0.01 تأیید شد و نتایج نشان داد که با افزایش کیفیت زندگی و امید به زندگی، میزان فرسودگی تحصیلی کاهش می‌یابد.

نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که امید به زندگی و کیفیت زندگی از عوامل مؤثر در تبیین و پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی دانشجویان دختر هستند. بنابراین، طراحی برنامه‌های مشاوره‌ای، آموزشی و روان‌شناختی برای ارتقای امید، بهبود کیفیت زندگی و کاهش فشارهای تحصیلی می‌تواند در پیشگیری و کاهش فرسودگی تحصیلی دانشجویان نقش مؤثری داشته باشد.