اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در زنان مبتلا به سرطان سینه

چکیده

مقدمه و هدف: زنان مبتلا به سرطان سینه در زندگی با مشکل‌ها و چالش‌های فراوانی به‌ویژه در زمینه انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت مواجه هستند. بنابراین، این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در زنان مبتلا به سرطان سینه انجام شد.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه همه زنان مبتلا به سرطان سینه مراجعه‌کننده به بیمارستان شفا شهر اهواز در فصل بهار سال 1405 بودند. گروه نمونه 40 نفر بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 20 نفری جایگزین شدند. گروه آزمایش 12 جلسه 90 دقیقه‌ای (هفته‌ای دو جلسه) تحت آموزش مبتنی بر شفقت قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی (بوند و همکاران، 2011) و پرسشنامه کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان سینه (مک لاچلان و همکاران، 1998) بودند. داده‌ها با روش‌های خی‌دو و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-25 در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر دامنه سنی و سطح تحصیلات تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). همچنین، آموزش مبتنی بر شفقت باعث بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در زنان مبتلا به سرطان سینه شد (001/0>P).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، درمانگران و روان‌شناسان می‌توانند از روش آموزش مبتنی بر شفقت برای بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در گروه‌های آسیب‌پذیر از جمله زنان مبتلا به سرطان سینه استفاده نمایند.