مدل علی رابطه خشم با رفتارهای ضدتولید با نقش میانجی طردشدگی در محیط کار در کارکنان یک شرکت از صنایع پتروشیمی

امیر رونق; ناهید بابایی امیری; کبری لشکری

نویسندگان

امیر رونق گروه روان‌شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0004-9198-8479
ناهید بابایی امیری گروه روان‌شناسی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0002-6177-5032
کبری لشکری گروه روان‌شناسی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران https://orcid.org/0009-0004-3048-5149

کلمات کلیدی:

خشم, رفتارهای ضدتولید, طردشدگی در محیط کار, کارکنان

چکیده

مقدمه و هدف: رفتارهای ضدتولید می‌توانند پیامدهای نامطلوبی برای عملکرد سازمانی داشته باشند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل علی رابطه خشم با رفتارهای ضدتولید با نقش میانجی طردشدگی در محیط کار در کارکنان یک شرکت از صنایع پتروشیمی انجام شد.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق کلیه کارکنان یک شرکت از صنایع پتروشیمی بود که از میان آنان 290 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه طرد شدگی در محیط کار، پرسشنامه کج روی در محیط کار و پرسشنامه صفت خشم بود که به‌صورت برخط در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت. داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS-27 و Smart PLS-3 تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته ها نشان داد که مدل علی رابطه خشم با رفتارهای ضدتولید با نقش میانجی طردشدگی در محیط کار برازش مناسبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم خشم بر طردشدگی در محیط کار و رفتارهای ضدتولید و اثر مستقیم طردشدگی در محیط کار بر رفتارهای ضدتولید و اثر غیرمستقیم خشم بر رفتارهای ضدتولید با میانجی طردشدگی در محیط کار معنادار بود (05/0>P).

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، می‌توان با ارائه آموزش مدیریت خشم و کاهش عوامل مؤثر بر طردشدگی در محیط کار، به کاهش رفتارهای ضدتولیدکارکنان کمک کرد.