تبیین اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس کنترل توجه با نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی در دانش‌آموزان
کلمات کلیدی:
اهمال‌کاری تحصیلی, کنترل توجه, خودتنظیمی هیجانی, دانشآموزانچکیده
مقدمه و هدف: اهمال‌کاری تحصیلی نقش موثری در افت عملکردهای تحصیلی و غیرتحصیلی دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس کنترل توجه با نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی در دانش‌آموزان انجام شد.
روش‌شناسی: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش همه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 5-1404 بودند که از میان آنها 600 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اهمال‌کاری تحصیلی (سولومون و راث‌بلوم، 1984)، پرسشنامه سبک هیجانی (هافمن و کاشدان، 2010) و مقیاس سوگیری‌های توجهی (دریبری و رید، 2002) بودند. داده‌های این پژوهش با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری از نوع تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد که مدل اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس کنترل توجه با نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی در دانش‌آموزان برازش مناسبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم کنترل توجه بر خودتنظیمی هیجانی و اهمال‌کاری تحصیلی و اثر مستقیم خودتنظیمی هیجانی بر اهمال‌کاری تحصیلی و اثر غیرمستقیم کنترل توجه بر اهمال‌کاری تحصیلی با میانجی خودتنظیمی هیجانی معنادار بود (05/0>P).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برای کاهش اهمال‌کاری تحصیلی در دانش‌آموزان می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای افزایش کنترل توجه و خودتنظیمی هیجانی مهیا ساخت.
دانلودها
دانلودها
گاه‌شمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 معصومه اسماعیل‌زادگان, فاطمه موسوی, لاله یوسفی فرید, فائزه مهدی‌پور (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
