اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر اضطراب، تنهایی و سرگردانی ذهنی در دختران نوجوان مضطرب

چکیده

مقدمه و هدف: میزان اضطراب در دختران نوجوان بیشتر از پسران نوجوان است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر اضطراب، تنهایی و سرگردانی ذهنی در دختران نوجوان مضطرب انجام شد.

روش‌شناسی: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش همه دختران نوجوان مضطرب مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی شهر تنکابن در فصل تابستان سال 1404 بودند که تعداد 40 نفر از آنها پس از بررسی ملاک‌های ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه اضطراب (بک و همکاران، 1988)، مقیاس تنهایی (راسل و همکاران، 1978) و پرسشنامه سرگردانی ذهنی (مرازک و همکاران، 2013) بودند. داده‌های این مطالعه با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 شدند.

یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و کنترل در هر سه متغیر اضطراب، تنهایی و سرگردانی ذهنی تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر، درمان پذیرش و تعهد باعث کاهش اضطراب، تنهایی و سرگردانی ذهنی در دختران نوجوان مضطرب شد (001/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، مشاوران و درمانگران می‌توانند برای کاهش اضطراب، تنهایی و سرگردانی ذهنی از درمان پذیرش و تعهد در کنار سایر روش‌های درمانی موثر استفاده کنند.