اثربخشی آموزش سبک والدگری ایمن‌ساز بر سبک‌های والدگری در کودکان پیش‌دبستانی 6 ساله شهر شیراز

چکیده

مقدمه و هدف: سبک‌های والدگری به‌ویژه والدگری ایمن‌ساز نقش مهمی در رفتارهای کودکان دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش سبک والدگری ایمن‌ساز بر سبک‌های والدگری در کودکان پیش‌دبستانی 6 ساله انجام شد.

روش‌شناسی: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه این مطالعه والدین کودکان پیش‌دبستانی 6 ساله شهر شیراز در سال تحصیلی 1-1400 شهر شیراز بودند. تعداد 68 نفر از والدین پس از بررسی ملاک‌های ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 9 جلسه 60 تا 90 دقیقه‌ای تحت آموزش سبک والدگری ایمن‌ساز قرار گرفت، اما گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها با پرسشنامه دلبستگی مرکز خویشاوندی (کاپنبرگ و هالپرن، 2006) گردآوری و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج حاکی از آن بود که آموزش سبک والدگری ایمن‌ساز سبب بهبود معنادار سبک‌های والدگری تکامل/ انطباق مثبت، واکنش‌پذیری هیجانی و رفتار منفی شد (05/0P<)، اما اثر معناداری بر سبک والدگری اجتناب از حمایت مراقب نداشت (05/0P>).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این پژوهش، می‌توان از روش آموزش سبک والدگری ایمن‌ساز برای بهبود سبک‌های والدگری به‌ویژه سبک‌های والدگری تکامل/ انطباق مثبت، واکنش‌پذیری هیجانی و رفتار منفی استفاده کرد.