نقش سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی در پیش‌بینی کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان با نقش میانجی افکار خودآیند منفی

چکیده

مقدمه و هدف: پژوهش بر روی کیفیت زندگی همه گروه‌ها از جمله مبتلایان به سرطان پستان و برنامه‌ریزی برای بهبود کیفیت زندگی آنان اهمیت زیادی دارد. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی نقش سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی در پیش‌بینی کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان با نقش میانجی افکار خودآیند منفی بود.

روش‌شناسی: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش همه مبتلایان به سرطان پستان دارای پرونده در بیمارستان امام علی (ع) شهر کرج به تعداد 107 نفر بودند که تعداد 85 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک‌های دلبستگی (ون آدنهوون و همکاران، 2003)، پرسشنامه فعالیت جسمانی عادتی (بیکی و همکاران، 1982)، پرسشنامه افکار خودآیند (هولون و کندال، 1980) و پرسشنامه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1996) بودند. داده‌های این مطالعه با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS نسخه 22 تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد که مدل سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی در پیش‌بینی کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان با نقش میانجی افکار خودآیند منفی برازش مناسبی داشت. اثر مستقیم سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی بر کیفیت زندگی مثبت و معنادار و بر افکار خودآیند منفی، منفی و معنادار بود. همچنین، اثر مستقیم افکار خودآیند منفی بر کیفیت زندگی منفی و معنادار بود. علاوه بر آن، اثر غیرمستقیم سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی با میانجی افکار خودآیند منفی بر کیفیت زندگی معنادار بود (05/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، برای بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان می‌توان زمینه را برای ارتقای سبک‌های دلبستگی و فعالیت جسمانی آنان و کاهش افکار خودآیند منفی آنها فراهم نمود.