اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهزیستی روان‌شناختی، کارکردهای اجرایی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در بیماران مرد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک

چکیده

مقدمه و هدف: اختلال دوقطبی یک اختلال روان‌شناختی جدی با پیامدهای منفی بسیار است. بنابراین، هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهزیستی روان‌شناختی، کارکردهای اجرایی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در بیماران مرد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک بود.

روش‌شناسی: این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه این پژوهش بیماران مرد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک مراجعه‌کننده به بیمارستان روان‌پزشکی شهر همدان در سال 1403 بودند. نمونه مطالعه حاضر شامل 34 نفر بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 17 نفری جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان دریافت کرد و گروه گواه در لیست انتظار برای آموزش ماند. ابزارهای پژوهش حاضر شامل پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی (ریف، 1989)، آزمون دسته‌بندی کارت‌های دانشگاه ویسکانسین (گرانت و برگ، 1948) و شاخص انعطاف‌پذیری روان‌شناختی شخصی‌شده (کاشدان و همکاران، 2020) بودند. داده‌های مطالعه حاضر با روش‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان باعث افزایش بهزیستی روان‌شناختی، کارکردهای اجرایی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در بیماران مرد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک شد و نتایج در مرحله پیگیری باقی ماند (05/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه، مشاوران و درمانگران می‌توانند از روش آموزش راهبردهای تنظیم هیجان برای بهبود ویژگی‌های مبتلایان به اختلال دوقطبی به‌ویژه افزایش بهزیستی روان‌شناختی، کارکردهای اجرایی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی استفاده کنند.