اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر کاهش ازخودبیگانگی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

چکیده

مقدمه و هدف: ازخودبیگانگی یکی از موضوع‌های روان‌شناختی و جامعه‌شناختی مهم در جامعه‌های امروزی است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر کاهش ازخودبیگانگی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد.

روش‌شناسی: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه دانشجویان کارشناسی ارشد رشته مکانیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز ورودی سال 1402 بودند که تعداد 72 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی (هر گروه 36 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 9 جلسه تحت آموزش شناختی رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. داده‌ها با پرسشنامه بیگانگی (سیمن، 1966) گردآوری و با روش تحلیل کوواریانس تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که آموزش شناختی رفتاری باعث کاهش معنادار ازخودبیگانگی دانشجویان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد و این نتیجه در مرحله پیگیری نیز باقی ماند (001/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به اثربخشی و پایداری اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر کاهش ازخودبیگانگی دانشجویان، مشاوران و روان‌شناسان می‌توانند از روش آموزش شناختی رفتاری در کنار سایر روش‌های آموزشی موثر جهت بهبود ویژگی‌های روان‌شناختی به‌ویژه کاهش ازخودبیگانگی استفاده نمایند.