مقایسه اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی درمانی والدگر بر جرأت‌ورزی دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی

چکیده

مقدمه و هدف: جرأت‌ورزی یکی از ویژگی‌های نیازمند بررسی در دانش‌آموزان است که می‌توان آن را با روش بازی درمانی بهبود بخشید. بنابراین، هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی درمانی والدگر بر جرأت‌ورزی دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی بود.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی منطقه 8 تهران در سال تحصیلی 4-1403 بودند. حجم نمونه این مطالعه 45 نفر بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. هر یک از گروه‌های آزمایش 10 جلسه تحت مداخله با روش‌های بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی درمانی والدگر قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. داده‌های مطالعه حاضر با سیاهه جرأت‌ورزی (گمبریل و ریچی، 1975) گردآوری و با روش‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-28 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هر دو روش بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی درمانی والدگر باعث افزایش جرأت‌ورزی دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی شدند و نتایج در مرحله پیگیری نیز باقی ماند (001/0P<). همچنین، اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت در مقایسه با بازی درمانی والدگر باعث افزایش بیشتر جرأت‌ورزی آنان شد (05/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج مطالعه حاضر، مشاوران و درمانگران می‌توانند از هر دو روش بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و بازی درمانی والدگر به‌ویژه روش بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت برای افزایش جرأت‌ورزی دانش‌آموزان استفاده کنند.