ارائه مدل ساختاری عزت‌نفس نوجوان بر اساس کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه‌گری رابطه والد- فرزند

چکیده

مقدمه و هدف: عزت‌نفس نوجوانان یکی از شاخص‌های مهم سلامت و بهزیستی است و نقش مهم و موثری در بهبود وضعیت آنان در جنبه‌های مختلف دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری عزت‌نفس نوجوان بر اساس کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه‌گری رابطه والد- فرزند انجام شد.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه این پژوهش همه نوجوانان 16 تا 18 ساله شهرستان سپیدان به همراه والدین آنها در سال 1404 به تعداد 3500 نفر بودند. حجم نمونه 187 نفر تعیین که با روش نمونه‎گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به ابزارهای پژوهش شامل مقیاس عزت‌نفس (روزنبرگ، 1965)، مقیاس کیفیت رابطه زناشویی (باسبی و همکاران، 1995) و پرسشنامه تجدیدنظرشده تعامل والد- فرزند (لانگ و همکاران، 2002) پاسخ دادند. داده‌های مطالعه حاضر با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نسخه 23 نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که مدل عزت‌نفس نوجوان بر اساس کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه‌گری رابطه والد- فرزند برازش مناسبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم کیفیت رابطه زناشویی بر رابطه والد- فرزند و عزت‌نفس نوجوانان و اثر مستقیم رابطه والد- فرزند بر عزت‌نفس آنان مثبت و معنادار و اثر غیرمستقیم کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه‌گری رابطه والد- فرزند بر عزت‌نفس نوجوانان مثبت و معنادار بود (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق یافته‌ها و نتایج مذکور، برای افزایش و بهبود عزت‌نفس نوجوان می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای ارتقای کیفیت رابطه زناشویی و رابطه والد- فرزند فراهم نمود.