اثربخشی فرزندپروری ذهنآگاهانه بر مولفههای تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونیسازیشده
کلمات کلیدی:
فرزندپروري ذهن¬آگاهانه, تعامل والد-كودك, مادران, مشكلات رفتاري بروني¬سازي شدهچکیده
مقدمه و هدف: کودکان دارای رفتار برونیسازیشده در زندگی با مشکلها و چالشهای فراوانی مواجه هستند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی فرزندپروری ذهنآگاهانه بر مولفههای تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونیسازیشده بود.
روششناسی: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه این مطالعه همه مادران کودکان دارای رفتار برونیسازیشده 6 تا 12 سال منطقه دو شهر اصفهان در فصل زمستان سال 1403 بودند که از میان آنها 30 مادر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 70 تا 90 دقیقهای تحت مداخله فرزندپروری ذهنآگاهانه قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. دادههای مطالعه حاضر با مقیاس رابطه والد- فرزند (پیانتا، 1992) گردآوری و با روشهای خیدو، تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار SPSS-26 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که فرزندپروری ذهنآگاهانه باعث کاهش مولفههای تعارض و وابستگی در متغیر تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونیسازیشده شد و نتایج در مرحله پیگیری نیز باقی ماند (05/0P<)، اما فرزندپروری ذهنآگاهانه باعث تغییر صمیمیت در مراحل پسآزمون و پیگیری نشد (05/0P>).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، برای کاهش تعارض و وابستگی در ارتباط و تعامل والد- کودک میتوان از روش فرزندپروری ذهنآگاهانه در کنار سایر روشهای آموزشی موثر استفاده نمود.
دانلودها
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 آتوسا آخوندی (نویسنده); محسن گلپرور; زهرا يوسفي (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
