اثربخشی فرزندپروری ذهن‌آگاهانه بر مولفه‌های تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونی‌سازی‌شده

چکیده

مقدمه و هدف: کودکان دارای رفتار برونی‌سازی‌شده در زندگی با مشکل‌ها و چالش‌های فراوانی مواجه هستند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی فرزندپروری ذهن‌آگاهانه بر مولفه‌های تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونی‌سازی‌شده بود.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه این مطالعه همه مادران کودکان دارای رفتار برونی‌سازی‌شده 6 تا 12 سال منطقه دو شهر اصفهان در فصل زمستان سال 1403 بودند که از میان آنها 30 مادر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 70 تا 90 دقیقه‌ای تحت مداخله فرزندپروری ذهن‌آگاهانه قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. داده‌های مطالعه حاضر با مقیاس رابطه والد- فرزند (پیانتا، 1992) گردآوری و با روش‌های خی‌دو، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که فرزندپروری ذهن‌آگاهانه باعث کاهش مولفه‌های تعارض و وابستگی در متغیر تعامل والد- کودک در مادران کودکان دارای رفتار برونی‌سازی‌شده شد و نتایج در مرحله پیگیری نیز باقی ماند (05/0P<)، اما فرزندپروری ذهن‌آگاهانه باعث تغییر صمیمیت در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نشد (05/0P>).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، برای کاهش تعارض و وابستگی در ارتباط و تعامل والد- کودک می‌توان از روش فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در کنار سایر روش‌های آموزشی موثر استفاده نمود.