مدل‌یابی روابط علّی رضایت شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده در کارکنان هلال احمر استان مازندران با نقش میانجی ذهن‌آگاهی

چکیده

مقدمه و هدف: رضایت شغلی نقش مهمی در بهبود وضعیت شغلی، اجتماعی و خانوادگی کارکنان دارد. در نتیجه، هدف این مطالعه بررسی مدل‌یابی روابط علّی رضایت شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده در کارکنان هلال احمر استان مازندران با نقش میانجی ذهن‌آگاهی بود.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه این مطالعه کارکنان هلال احمر استان مازندران در سال 1404 به تعداد 986 نفر بودند. حجم نمونه 237 نفر تعیین که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش حاضر شامل پرسشنامه رضایت مینه‌سوتا (ویس و همکاران، 1967)، پرسشنامه چندبعدی تعارض کار- خانواده (کارلسون و همکاران، 2000) و پرسشنامه ذهن‌آگاهی (بائر و همکاران، 2006) بودند. داده‌های این پژوهش با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که مدل رضایت شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده با نقش میانجی ذهن‌آگاهی برازش مطلوبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم تعارض کار- خانواده بر ذهن‌آگاهی و رضایت شغلی منفی و معنادار و اثر مستقیم ذهن‌آگاهی بر رضایت شغلی مثبت و معنادار بود (001/0P<). همچنین، اثر غیرمستقیم تعارض کار- خانواده با میانجی ذهن‌آگاهی بر رضایت شغلی منفی و معنادار بود (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه، برای افزایش رضایت شغلی کارکنان می‌توان زمینه را برای کاهش تعارض کار- خانواده آنها و افزایش ذهن‌آگاهی آنان فراهم نمود.