اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

چکیده

مقدمه و هدف: با توجه به مشکل‌های هیجانی که مبتلایان به دیابت با آن مواجه هستند، هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود.

روش‌شناسی: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه‌های آزمایش و کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شهر گرگان در سال 1404 بودند که 50 نفر از آنها پس از بررسی معیارهای ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت درمان هیجان‌مدار قرار گرفت و در این مدت گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه حساسیت اضطرابی (فلوید و همکاران، 2005) و مقیاس فراهیجان منفی (میتمانسگروبر و همکاران، 2009) بودند و داده‌های آن با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که درمان هیجان‌مدار باعث کاهش حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شد و نتایج در مرحله پیگیری سه ماهه نیز باقی ماند (001/0P<).

نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش حاکی از اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر کاهش حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در مبتلایان به دیابت نوع 2 بود. بنابراین، مشاوران و درمانگران می‌توانند از روش مذکور جهت کاهش مشکل‌های هیجانی به‌ویژه کاهش حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی استفاده کنند.