پیش‌بینی نگرش به حجاب بر اساس سبک‌های فرزندپروری، سلامت روانی و سبک‌زندگی در دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران

چکیده

مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت حجاب و نگرش به آن، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی نگرش به حجاب بر اساس سبک‌های فرزندپروری، سلامت روانی و سبک‌زندگی در دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران انجام شد.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه این مطالعه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 4-1403 بودند که از میان آنها تعداد 267 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شد. داده‌ها با سیاهه سبک‌های فرزندپروری (بامریند، 1971)، نسخه مقیاس‌بندی‌شده پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ و هیلیر، 1979)، پرسشنامه سبک‌زندگی اسلامی (کاویانی، 1388) و پرسشنامه نگرش به حجاب (مهدی‌زاده، 1390) گردآوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل گام‌به‌گام در نرم‌افزار SPSS-26 استفاده شد.

یافته‌ها: یافته‌های ضرایب همبستگی نشان داد که سبک‌های فرزندپروری آزادگذار و مستبد و سلامت روانی پایین با نگرش به حجاب در دانش‌آموزان دختر رابطه منفی و معنادار و سبک فرزندپروری مقتدر و سبک‌زندگی با نگرش به حجاب آنان رابطه مثبت و معنادار داشت (001/0P<). همچنین، یافته‌های رگرسیون چندگانه با مدل گام‌به‌گام نشان داد که فقط سلامت روانی وارد معادله رگرسیون شد و این متغیر توانست 58 درصد از تغییرهای نگرش به حجاب در دانش‌آموزان دختر را پیش‌بینی نماید (001/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه برای بهبود نگرش به حجاب در دانش‌آموزان دختر می‌توان زمینه را برای بهبود سلامت روانی آنان فراهم آورد.