اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل بلاتکلیفی و انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان با نشانه های اضطراب فراگیر

چکیده

هدف پژوهش حاظر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل بلاتکلیفی و انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان با نشانه های اضطراب فراگیر است. این پژوهش با توجه به هدف آن از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده‌ها به صورت مقطعی و روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان با نشانه های اضطراب فراگیر دانشگاه آیندگان در سال 1404 بودند. از جامعه آماری مذکور تعداد 30 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه، 15 نفره گمارده شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه­های تحمل بلاتکلیفی فریستن و همکاران (1994)، پرسشنامه ی انعطاف پذیری شناختی (CFI) بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون در اختیار گروه نمونه قرار گرفت. یافته های بدست آمده نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل بلاتکلیفی و انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان با نشانه های اضطراب فراگیرموثر بوده و در تبیین این یافته می­توان گفت که اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل بلاتکلیفی و انعطاف‌پذیری شناختی در دانشجویان دارای نشانه‌های اضطراب فراگیر، از طریق بازسازی بنیادین رابطه فرد با فرآیندهای درونی‌اش تبیین می‌شود.