نقش واسطه‌ای پردازش هیجانی در رابطه بین مهارت‌های ارتباطی و پرخاشگری نوجوانان شهر بابل

چکیده

مقدمه و هدف: پرخاشگری در نوجوانان پدیده‌ای شایع است و پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای پردازش هیجانی در رابطه بین مهارت‌های ارتباطی و پرخاشگری نوجوانان شهر بابل انجام شد.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه این پژوهش همه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بابل در سال تحصیلی 4-1403 بودند که از میان آنها 351 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارت ارتباطی (بارتون، 1990)، مقیاس پردازش هیجانی (باکر و همکاران، 2010) و پرسشنامه پرخاشگری (باس و پری، 1992) بودند. داده‌های این مطالعه با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-24 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که مدل نقش واسطه‌ای پردازش هیجانی در رابطه بین مهارت‌های ارتباطی و پرخاشگری نوجوانان شهر بابل برازش مناسبی داشت. علاوه بر آن، اثر مستقیم نمره مهارت‌های ارتباطی بر نمره‌های پردازش هیجانی و پرخاشگری نوجوانان منفی و معنادار و اثر مستقیم نمره پردازش هیجانی بر نمره پرخاشگری آنان مثبت و معنادار بود  (001/0P<). همچنین، اثر غیرمستقیم مهارت‌های ارتباطی با نقش واسطه‌ای پردازش هیجانی بر پرخاشگری نوجوانان منفی و معنادار بود (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این پژوهش، برای کاهش پرخاشگری نوجوانان می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای افزایش مهارت‌های ارتباطی و کاهش پردازش هیجانی ضعیف مهیا کرد.