مقایسه تاثیر دو برنامه ساختن پیوند پایدار و بهسازی رابطه بر افزایش صمیمیت و حل مسئله زوج‌های در شرف ازدواج

چکیده

مقدمه و هدف: زوج‌های در شرف ازدواج برای تشکیل یک زندگی پایدار نیاز به آموزش برای بهبود صمیمیت و حل مسئله دارند. بنابراین، هدف این مطالعه مقایسه تاثیر دو برنامه ساختن پیوند پایدار و بهسازی رابطه بر افزایش صمیمیت و حل مسئله زوج‌های در شرف ازدواج بود.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه این مطالعه همه زوج‌های در شرف ازدواج مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر کرج فصل زمستان سال 1403 و فصل بهار سال 1404 بودند که 60 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. هر یک از گروه‌های آزمایش به‌تفکیک 6 جلسه 2 ساعتی تحت برنامه‌های ساختن پیوند پایدار و بهسازی رابطه قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. داده‌ها با پرسشنامه صمیمیت زناشویی (وندن بروک و همکاران، 1995) و سیاهه حل مسئله (هپنر و پترسن، 1982) گردآوری و با روش‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-23 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که هر دو برنامه ساختن پیوند پایدار و بهسازی رابطه باعث افزایش صمیمیت و حل مسئله زوج‌های در شرف ازدواج در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شدند (001/0P<). همچنین، تاثیر برنامه ساختن پیوند پایدار در مقایسه با برنامه بهسازی رابطه فقط در صمیمیت زوج‌ها بیشتر بود (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه، برنامه‌های آموزشی به زوج‌های در شرف ازدواج می‌تواند نقش موثری در بهبود صمیمیت و حل مسئله آنان داشته باشد که در این زمینه تاثیر برنامه ساختن پیوند پایدار بیشتر بود.