بررسی اثربخشی برنامه آموزشی شیوه‌های حل تعارض بر اساس رویکرد یکپارچه‌نگر السون بر مولفه‌های پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین با طلاق عاطفی

چکیده

مقدمه و هدف: زوجین دارای تمایل به طلاق عاطفی دارای مشکل‌ها و چالش‌هایی در زمینه پرخاشگری ارتباطی پنهان در روابط زناشویی خود هستند. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی اثربخشی برنامه آموزشی شیوه‌های حل تعارض بر اساس رویکرد یکپارچه‌نگر السون بر مولفه‌های پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین با طلاق عاطفی بود.

روش‌شناسی: این پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش زوجین مراجعه‌کننده به مراکز و کلینیک‌های خدمات روان‌شناختی منطقه سه شهر تهران در فصل تابستان سال 1401 بودند که تعداد 30 زوج با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 11 جلسه 90 دقیقه‌ای با برنامه محقق‌ساخته شیوه‌های حل تعارض بر اساس رویکرد یکپارچه‌نگر السون آموزش دید و گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. ابزارهای این مطالعه شامل مقیاس طلاق عاطفی (گاتمن، 1994) و مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان (نلسون و کارول، 2006) بودند. برای تحلیل داده‌های مطالعه حاضر از روش‌های خی‌دو، تحلیل تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار  SPSS-19 استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که برنامه آموزشی شیوه‌های حل تعارض بر اساس رویکرد یکپارچه‌نگر السون باعث کاهش مولفه‌های پرخاشگری ارتباطی پنهان شامل کناره‌گیری عاطفی و خراب‌کردن وجهه اجتماعی در زوجین با طلاق عاطفی شد و نتایج در مرحله پیگیری نیز باقی ماند (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج پژوهش حاضر یعنی اثربخشی برنامه آموزشی شیوه‌های حل تعارض بر اساس رویکرد یکپارچه‌نگر السون بر کاهش مولفه‌های پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین با طلاق عاطفی، متخصصان و درمانگران می‌توانند از روش مداخله مذکور برای بهبود ویژگی‌های روان‌شناختی زوجین استفاده نمایند.