رابطه بین ترس از شکست با سبک‌های اسنادی با نقش میانجی اضطراب حالتی-رقابتی در ورزشکاران کاراته استان گیلان

چکیده

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین ترس از شکست با سبک‌های اسنادی از طریق نقش میانجی اضطراب حالتی-رقابتی در ورزشکاران کاراته بود.

روش‌شناسی: این مطالعه از نوع کاربردی و با روش همبستگی مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی ورزشکاران کاراته استان گیلان در سال 1403–1404 بود که از میان آن‌ها 250 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ترس از شکست کانروی و همکاران، پرسشنامه سبک‌های اسنادی اندرسون و آرنولت و پرسشنامه اضطراب حالتی-رقابتی بودند. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 انجام شد .

یافته‌ها: نتایج نشان داد که ترس از شکست اثر مستقیم معناداری بر سبک‌های اسنادی ندارد (05/0<P). با این حال، ترس از شکست اثر مستقیم مثبت و معناداری بر اضطراب حالتی-رقابتی داشت (05/0>P). همچنین، اضطراب حالتی-رقابتی نقش میانجی معناداری در رابطه بین ترس از شکست و برخی ابعاد سبک‌های اسنادی شامل مکان، پایداری و کلیت در موقعیت موفقیت و کنترل‌پذیری در موقعیت شکست ایفا کرد (05/0>P).

نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که ترس از شکست به‌صورت مستقیم بر سبک‌های اسنادی تأثیر ندارد، اما از طریق افزایش اضطراب حالتی-رقابتی می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر نحوه تبیین موفقیت و شکست در ورزشکاران اثرگذار باشد؛ بنابراین مدیریت اضطراب رقابتی می‌تواند نقش کلیدی در اصلاح سبک‌های اسنادی و بهبود عملکرد روان‌شناختی ورزشکاران داشته باشد.