اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کیفیت روابط زناشویی در بین زوجین شهر تهران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف، بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کیفیت روابط زناشویی در بین زوجین شهر تهران انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و در زمره تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه آزمایش و گروه کنترل می‌باشد. جامعه‌آماری پژوهش حاضر را زوجین شهر تهران (منطقه 2) در سال 1401 که در ثبت احوال در سامانه ثبت شده و به مراکز روان‌درمانی و مشاوره مراجعه کرده بودند، تشکیل دادند. از میان این زوج‌ها تعداد 30 زوج به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار داده شدند. جهت سنجش اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی باسبی و همکاران (RDAS)- فرم تجدیدنظر شده باسبی و همکاران (1995) استفاده شد. گروه آزمایش در طی 9 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت هفته‌ایی یک بار درمان شناختی رفتاری را دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری spss-V26 و اجرای آزمون‌های توصیفی و استنباطی از جمله تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری باعث بهبود کیفیت روابط زناشویی و مولفه‌های آن در بین زوجین شهر تهران شد (05/0< P). این یافته‌ها بر نقش مؤثر روش‌های درمانی مبتنی بر شناخت و رفتار در ارتقای کیفیت روابط زناشویی تأکید می‌کند و می‌تواند به عنوان یک استراتژی کارآمد در مداخلات روان‌شناختی برای بهبود تعاملات زناشویی زوجین مورد استفاده قرار گیرد.