رابطه سلامت عمومی با مثبت‌گرایی در بین دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم مدارس تیزهوشان ماکو در سال تحصیلی 1404-1403

چکیده

مقدمه و هدف: مثبت‌گرایی نقش مهمی در بهبود سایر ویژگی‌های تحصیلی دانش‌آموزان دارد. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی رابطه سلامت عمومی با مثبت‌گرایی در بین دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم مدارس تیزهوشان بود.

روش‌شناسی: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه این پژوهش همه دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم مدارس تیزهوشان شهرستان ماکو در سال تحصیلی 0404-1403 بودند که تعداد 110 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این مطالعه شامل نسخه مقیاس‌بندی‌شده پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ و هیلیر، 1979) و پرسشنامه شناخت خودکار مثبت (اینگرام و ویسنیکی، 1988) بودند. داده‌های این پژوهش با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان در نرم‌افزار SPSS-25 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که سلامت عمومی و هر چهار مولفه آن شامل علائم جسمانی، اضطراب و بی‌خوابی، اختلال در عملکرد اجتماعی و افسردگی شدید با مثبت‌گرایی در بین دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم مدارس تیزهوشان رابطه مثبت و معنادار داشتند (001/0P<). همچنین، سلامت عمومی و مولفه‌های آن نقش معناداری در پیش‌بینی مثبت‌گرایی در آنان داشتند (001/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه، برای بهبود مثبت‌گرایی در بین دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم مدارس تیزهوشان می‌توان زمینه را برای بهبود سلامت عمومی آنان فراهم نمود.