پیش بینی اهمالکاری براساس باورهای وسواسی و طرحواره¬های هیجانی در پرستاران

چکیده

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر پیش بینی اهمالکاری براساس باورهای وسواسی و طرحواره¬های هیجانی در پرستاران بود.

روش‌شناسی: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان فرهیختگان تهران بود که از میان آنان ۳۰۰ نفر به‌عنوان نمونه اولیه انتخاب و پس از تحلیل داده‌ها، ۱۰۰ نفر با نمرات بالاتر در مقیاس باورهای وسواسی به‌عنوان نمونه نهایی گزینش شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اهمال‌کاری تاکمن (TPS) (1991)، پرسشنامه باورهای وسواسی(OBQ-44) (2003)، و پرسشنامه طرحواره هیجانی لیهی (ESS-P) (2002) بود. برای تجزیه و تحلیل یافته‌های تحقیق از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره توسط نرم افزار  SPSS-26استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که باورهای وسواسی با اهمال‌کاری رابطه‌ای مثبت و معنادار دارند (β=0.35, p=0.007)؛ در حالی‌که طرحواره‌های هیجانی با اهمال‌کاری رابطه‌ای منفی و معنادار نشان دادند (β=-0.40, p=0.004). این دو متغیر در مجموع توانستند 46 درصد از واریانس اهمال‌کاری پرستاران را تبیین کنند.

نتیجه‌گیری: باورهای وسواسی و طرحواره¬های هیجانی نقش مؤثری در تبیین رفتارهای اهمال‌کارانه در محیط بالینی پرستاران دارند و می‌توانند به عنوان اهداف مداخله‌ای برای کاهش تعلل در ارائه خدمات درمانی در نظر گرفته شوند.